„Negdje u vremenu“ istražuje teme vremena, sudbine i ljubavi.
Radnja romana prati savremenog dramskog pisca Ričarda Kolijera, koji nikada nije upoznao ženu svog života. Sada bi moglo biti kasno, jer mu je dijagnostifikovan maligni tumor na mozgu. Ali, kada odsjedne u jednom luksuznom hotelu u blizini San Dijega i pronađe staru fotografiju slavne glumice iz 19. vijeka, Eliz Mekene, u njenom liku prepoznaće ženu koju je čekao cijelog svog života. Jedini problem je što je fotografija stara 80 godina, a glumica sa slike je vjerovatno odavno mrtva. Slika prelijepe glumice postaje Ričardova opsesija. Neprestano misli o njoj, čita svaku dostupnu knjigu o glumičinom životu, o periodu kada je boravila u istom hotelu u blizini San Dijega, o istoriji hotela i pozorišnim ulogama koje su je proslavile. Opsjednut Elizinim likom, Ričard se okružuje glumičinim fotografijama, pozorišnim kritikama i oskudnim sitnicama dostupnim o njenom životu. Jedina stvar koju želi jeste da se susretne sa tom pozorišnom divom, a da bi to sproveo u djelo i otputovao u prošlost, on koristi metod samohipnoze.
Lik Eliz Mekene inspirisan je stvarnom glumicom iz 19. vijeka, Mod Adams, čiju je fotografiju Ričard Metison ugledao u holu Hotela del Koronado. Opsjednut, poput lika Ričarda Kolijera, kog je kasnije kreirao, počinje da istražuje pisanu građu o nekadašnjoj zvijezdi Brodveja, i ubrzo ispisuje roman.
„Negdje u vremenu“ je nagrađen Svjetskom nagradom za fantastiku u kategoriji romana. Filmska adaptacija iz 1980. godine, za koju je scenario napisao Ričard Metison, a u kojoj su glavne uloge tumačili Kristofer Riv i Džejn Simor, postala je klasik.
Zvučno izdanje u trajanju 11 sati i 43 minuta pročitala je Slobodanka Vujanić.