Pisac, dramaturg i teoretičar umjetnosti Miomir Petrović donosi nam knjigu „Dionizije 1941“, moguću istoriju Ivana Petrovića (1894-1962), filmskog princa sa Balkana, u kojoj, mješajući fikciju sa stvarnim činjenicama, opisuje uspon srpskog Rudolfa Valentina čija nevjerovatno bogata filmografija broji preko stotinu ostvarenja. Zašto je onda danas običnom čovjeku uglavnom nepoznat iako je u razdoblju između dva svjetska rata stekao međunarodnu slavu, u Holivudu i Mađarskoj, i dobio orden od kralja Aleksandra Karađorđevića? Visok, zgodan i markantan, talentom i lijepim glasom osvajao je publiku dajući joj uvijek autograme na ćirilici, ali mu je na kraju politička opredijeljenost došla glave tj. slave.
Kroz portret zavodnika, poliglote i superstara, čitamo o izazovima filmske industrije, atmosferi slave u kojoj se kupao Ivan Petrović, ali i zlokobnim ideološkim zamkama koje nije mogao izbjeći. Roman postavlja pitanja o nestalnosti sudbine i oportunizmu ljudskog karaktera.
Podijeljen je na tri dijela u kojima je raspoređeno šesnaest glava naslovljenih pojmovima iz antičkog mita o Dionisu, bogu plodnosti, vina, uživanja, vegetacije, ali i zaštitniku glumaca. Uz svaki od naslova stoji i godina ili period kao usidrenje činjenica, ali i nagovještaj mogućih zbivanja u skladu sa duhom vremena.
Zvučno izdanje traje 5 sati i 47 minuta, a pročitala ga je Nada Kolak.